شمع

شمع بندی، تنگ بستن بدنه‌های گود (اجرای شمع)

شمع بندی یا تنگ بستن بدن های خود به دو روش چوبی یا فلزی انجام می شود:

الف- شمع بندی چوبی:

شمع بندی چوبی عبارت است از تیر گرد یا چهار تراشی که از بالا بر روی الواری متکی است
که خود بر بدنه گود یا دیوار ساختمان مجاور تکیه دارد.
از پایین در زمین کف گود، با زاویه ای در حدود ۴۵ درجه استوار گشته است.
الوارهای متکی بر بدنه ممکن است به صورت عمودی یا افقی بر دیواره گود یا دیوار ساختمان مجاور قرار گیرند
و برای تقسیم بهتره فشار، بین شمع و الوارها، چهار تراش های افقی قرار ممی‌گیرند.
برای جلوگیری از فرورفتن شمع در زمین به خاطر سطح مقطع نسبتاً کم آن و فشار زیاد از بالا،
پایه‌های آن را بر مصالح مقاومی مانند آجر یا بلوک های سیمانی قرار می‌دهند.

ب- شمع بندی فولادی:

در شمع بندی فولادی از تیرآهن های معمولی یا ناودانی (ناودانی فقط برای پشت بند) استفاده می شود.
به پشت بند عمودی یک نبشی جوش شده است و شمع با زاویه حدود ۴۵ درجه
به وسیله نبشی به پشت بند متصل می شود.
نشیمنگاه شمع بر روی زمین تیر آهنی یا ناودانی است که با میخ های قوی در زمین محکم شده است .
فاصله شمع ها از یکدیگر نسبت به ارتفاع و فشار حاصل از گود تعیین می شود.
هرچه از عمق گود بیشتر باشد، فاصله شمع ها از یکدیگر کمتر خواهد شد.
در صورت نیاز، می توان از دو ردیف شمع در بالا و پایین استفاده کرد.

روش مهار سازی

ابتدا پیرامون زمین گودبرداری می شود. در فواصل معین چاههایی حفر می‌کنیم
که عمق آن را بر عمق گود به اضافه مقداری بیشتر(معمولا ۳۰ درصد عمق گود برای شمع بتنی انتهای تحتانی این چاه‌ها است). پس از حفر چاه ها در درون آن پروفیلهای I و یا H قرار داده میشود.
سپس شمع انتها که قبلا آرماتور بندی شده است بتن ریزی می گردد.
سپس مرحله به مرحله عملیات گودبرداری انجام میشود
و برای جلوگیری از ریزش خاک در هر مرحله پس از برداشتن خاک ،
با استفاده از دستگاه های حفاری ویژه در بدنه گود چاهک های افقی یا مایل به قطر ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر حفر می گردد.
آنگاه در داخل آن چاهکها میلگردهایی را کار گذاشته و سپس در درون آن بتن تزریق می شود.
طول این چاهکها به نوع خاک و پارامترهای فیزیکی و مکانیکی آن و به عمق گود بستگی دارد.
پس از انجام این مرحله پانل های بتنی پیش ساخته که می تواند به صورت در اجرا گردد،
را در این پروفیل های قائم قرار داده و آنها را از سویی به میلگرد های بیرون آمده از چاهکها
به نحو مناسبی متصل نموده و یا بر روی دیواره آرماتور بندی کرده سپس به روی آن بتن پاشی می شود.

مزایای روش مهارسازی عبارتند از:

  1. مشخصات مکانیکی خاک را بهبود می بخشد
  2. سازه نگهبان در داخل گود فضایی را اشغال نمی کند
  3. از خاک موجود برای مهار دیوار استفاده می شود

معایب روش مهارسازی نیز عبارتند از:

  1. استفاده از بدنه خاک مجاور دیوار گود ضروری است و در مواردی که بدنه خاک دیوار مجاور در زیر یک ساختمان یا در حریم تاسیسات و معابر شهری باشد استفاده از این روش محدود می باشد.
  2. به زمان زیادی نیاز دارد
  3. هزینه اجرای عملیات به دلیل تکنولوژی پیشرفته بالا است
  4. به دستگاه های خاص جهت تزریق بتن و نیروی تخصصی نیاز دارد.